01 / HET OORDEELLEESTIJD ± 3 MIN.

Een verdwaalde Uber, een curryworst en een man die niet tegen een hoogslaper op durft. Het zijn merkwaardige bouwstenen voor een EP, zelfs naar de maatstaven van de hedendaagse indiepop. Shizzle, een gezelschap van zes mannen met een kennelijk onuitputtelijk archief aan weekendincidenten, vindt van niet.

Somewhere Between Köln und Nirgendwo is verrassend bekwaam uitgevoerd. Er zit vaart in, de melodie blijft hangen en de productie is brandschoon. Iets té brandschoon. Iedere spanningsboog komt op tijd, iedere gitaar klinkt precies waar je hem verwacht. De band beheerst de vorm beter dan zijn materiaal.

Op de B-kant, Die Leiter ist nicht das Problem, wordt het interessanter. Een cactus, een hoogslaper en een ladder leiden tot dreigende gitaren, half gesproken zang en een refrein dat hardnekkig in je hoofd blijft zitten. De absurditeit krijgt even de ruimte om ongemakkelijk te worden. Dan volgt een potsierlijk lachsalvo, alsof iemand bang werd dat het allemaal te serieus zou klinken.

Dat is het probleem met deze eerste Shizzle-EP: het gevoel dat de luisteraar altijd net iets te laat op een privéfeestje aankomt. De onderlinge chemie is hoorbaar, maar niemand doet de moeite hem binnen te laten. Aan muzikaliteit ontbreekt het niet. Aan redactie wel.

De ladder is niet het probleem. De zelfgenoegzaamheid wel.

✳REDACTIE / DE MUZIEKPOLITIEOnafhankelijk in smaak. Onverbiddelijk in oordeel.